Sigortacılık sektörü, finansal hizmetler içinde teknolojik gelişmelerden en yoğun şekilde etkilenen alanlardan biridir. Nitekim büyük veri analitiği sayesinde risklerin daha isabetli belirlenmesi, yapay zekâ sistemleriyle hasar yönetiminin hızlanması, nesnelerin interneti aracılığıyla müşteri davranışlarının izlenmesi, blokzincir ve akıllı sözleşmeler sayesinde işlemlerin güvenli ve şeffaf biçimde gerçekleştirilmesi ile bulut bilişimin veri yönetiminde sağladığı kolaylıklar, geleneksel sigortacılık pratiklerinin köklü biçimde dönüşümüne yalnızca birer örnektir. Anılan teknolojilerin sağladığı imkânlar, zamanla yeni sigortacılık modellerinin ortaya çıkmasını da sağlamıştır. Bu anlamda gömülü sigortacılık, talebe dayalı sigortacılık, parametrik sigortacılık, eşler arası sigortacılık ve açık sigortacılık modelleri, özellikle hizmetin kapsamı, sunumu ve takibinde geleneksel anlayıştan farklı dinamiklerin gelişmesine yol açmaktadır. Yürürlükteki mevzuatın temel alındığı bu çalışmada, teknolojik yeniliklerin ve sigortacılık modellerinin Türk sigorta hukuku açısından doğurduğu sonuçlar; sigorta sözleşmesinin kurulması, poliçenin düzenlenmesi, aracılık faaliyetleri, bilgilendirme ve beyan yükümlülükleri ile tazminat süreçleri bakımından ele alınmaktadır. Çalışma, Türk sigorta hukukunun belirtilen teknolojik yenilikler ve modeller karşısındaki konumunu değerlendirmeyi ve gelecekteki çalışmalar için genel bir çerçeve ve yol haritası sunmayı hedeflemektedir.
The insurance sector is among the financial services most profoundly affected by technological developments. Indeed, more accurate risk assessment through big data analytics, accelerated claims management via artificial intelligence systems, monitoring of customer behavior through the Internet of Things, the secure and transparent execution of transactions via blockchain and smart contracts, and the facilitation of data management by cloud computing just exemplify the fundamental transformation of traditional insurance practices. Opportunities afforded by these technologies have over time, also led to the emergence of new insurance models. In this regard, embedded insurance, on-demand insurance, parametric insurance, peer-to-peer insurance, and open insurance models have fostered the development of new dynamics, particularly in the scope, delivery, and monitoring of services, diverging from traditional approaches. Grounded in the applicable legislative framework, this study analyzes the legal implications of these technological innovations and insurance models within the context of Turkish insurance law, with particular attention to the formation of insurance contracts, the issuance of policies, intermediation activities, disclosure and representation duties, and claims procedures. This study aims to assess the position of Turkish insurance law regarding these technological innovations and models and to provide a comprehensive framework and roadmap for future research.